<3.

Regels:
• Niet kopiëren zonder toestemming.
• Wie reactie zet word verwittigd bij een nieuw deel.
• Slechte reacties worden verwijderd.
• Wie hier is om mij uit te schelden over het feit dat ik een verhaal schrijf >> ROOD KRUISJE PLEASE ^^
• Ik werk niet met aantal reacties en dan pas post ik, ik zie wel wanneer ik een volgend deel online zet.



'ELKE. <3

[Elise]

Sorry, Ik kan morgen niet, ga met Jonas stad in! Ly! <3 Met een zucht belandt m'n gsm op m'n bed. Het gevoel dat iedereen tegenwoordig hopeloos 'in Love' is en ik natuurlijk weer niet stroomt door mijn lichaam. Ik kan het hen niet kwalijk nemen natuurlijk. Liefde boven alles. Blijkbaar ook boven de vriendschap tussen mij en Alissia. Waar zijn die twee handen op één buik gebleven. Ze zijn er nog steeds, diep van binnen. Maar het straalt er niet af van buiten uit. Sinds Jonas heeft ze alleen nog maar tijd voor hem. Al vijf woensdagen na elkaar zegt ze onze namiddag schoppen af. Nu ja volgens haar gewoon uitstellen. M'n gedachten worden verstoort door m'n gsm. <Wouter belt.> staat op de display. Wat heeft die nu weer nodig? “Hallo?” “Oh euhm héy Elise, wouter hier.” Alsof ik dat nog niet doorhad. “oh héy wouter, waarvoor bel je?” met de deur in huis vallen lijkt me het beste. Wouter kennende draait hij eerste een halfuur rond de pot omdat uiteindelijk zijn vraag te stellen. “Wel euhm, morgen hebben we toch test Engels hé?” vraagt hij. Dacht ik het niet. “Ja, ik zal de blaadjes wel inscannen en doorsturen.” Zeg ik lachend voor hij z'n vraag kan stellen. “Ik word wat voorspelbaar zeker?” vraagt hij lachend. ik stem met hem in leg af en haal m'n map terug uit m'n tas. Met een zucht bekijk je de vijf blaadjes met woorden. Misschien moet ik ze toch nog maar eens herhalen straks. Ok ja, Engels is m'n beste vak en lievelingsvak, maar dat wil nog niet zeggen dat ik er niet voor moet studeren. Ik scan ze in en meld me aan op msn. Bijna de helft van de klas is online. De rest is waarschijnlijk nog aan het studeren. Ik open een gesprek met Wouter en stuur de leerstof door. Soms kan hij echt zo... ik kan het niet uitleggen. Hij is gewoon zo Wouter. Wanneer hij uiteindelijk de woordjes heeft meld hij zich af en gaat studeren. Een oranje vakje onderaan licht op. Evy. Ik open het. Evy is sinds twee weken nieuw in de klas. Best wel een leuke. Nog wat stil, maar ze komt nog wel los. Heb je morgen zin om nog even stad in te trekken, ik moet nog wat kopen voor m'n zus en heb geen zin om alleen te gaan. Lees ik af. Er verschijnt een glimlach. Toch nog iemand. Als ze nu had gezegd dat ze iets moest hebben voor haar vriendje was ik helemaal ontmoedigt. Ach ja ontmoedigt. Single zijn is ook leuk. Je kan doen we je wil zonder dat iemand je 'controleert' en je kan zomaar naar alle jongens kijken. Best wel een prettig leventje zo single zijn. Al heb ik wel wat nood aan affectie. Soms. Ik antwoord dat ik mee ga, sluit msn af en besluit m'n woordjes nog eens te herhalen. Ik dreun ze luidop af, maar bij het woordje 'affection' stokt m'n stem. Nooit gedacht dat je er zoveel nood aan kon hebben. Ik focus me terug op m'n huiswerk. Waar ik wel vaker op terugval als het slecht gaat.

[Elise]

De bel dreunt door de luidspreker boven het bord en nog snel kribbel ik een laatste woordje op m'n blad en overhandig het aan de leerkracht. Iedereen raapt z'n spullen samen en verlaat het lokaal. Ik wacht in de gang nog op Evy en wanneer ze buiten komt verlaten we samen het gebouw. “En hoe ging het?” vraag ik als we op de speelplaats aankomen. “Slecht.” Zegt ze zuchtend. “Echt? Ik vond het nog makkelijk.” Ze kijkt me met grote ogen aan. Ze zegt dat ze zeker de helft niet heeft kunnen invullen en dat ze Engels haat. We zetten het van ons af, nemen afscheid van de rest van de klas en gaan het stad in. We besluiten eerst iets te eten want ik rammel. Na lang discussiëren over bij welke broodjeszaak het minste volk staat komen we tot de conclusie dat er overal veel mensen staan aan te schuiven. We sluiten aan in de rij en m'n hart begint sneller te slaan. Er verschijnt een lach op mijn gezicht. “Wat heb jij nu opeens?” vraagt ze met een lach. “Draai je nu niet opeens om, maar die knappe jongen van op school staat achter je.” fluister ik zacht. Ik draai me meteen weer met m'n gezicht naar voor wanneer ze zich met een ruk omdraait. “Ik zei wel subtiel hé.” Zeg ik lachend. “Sorry, ik kan niet subtiel zijn. En uhuu Hottie-alarm op 6 uur.” Zegt ze lachend. Het is vreemd dat ze in de klas zo stil is. Als ze bij mij is, is ze veel losser. Ik draai me subtiel om in de hoop dat ik nog een snelle blik van hem opvang. Ik doe alsof ik gewoon om me heen kijken en zoek zijn ogen. Dat was dus wat ik al heel de tijd rook. De vriend die bij hem is rookt. Er ontsnapt wat rook uit z'n mond en komt in m'n gezicht terecht. Ik begin te hoesten en hij heeft duidelijk door dat dat door hem komt. Ik blijf hoesten, alsof er iets vast zit. Ze staan me beiden nog al raar aan te kijken en ik richt me terug naar voor. Evy vraagt of het gaat. Ik knik terwijl er nog een laatste hoest ontsnapt. Ik schaam me echt dood op dit moment. Wanneer we ons broodje hebben gaan we op de lange bank midden in de winkelstraat zitten. We beginnen wat te praten over vandaag, haar vorige school & klas en nog wat onnuttige dingen. ik zit recht tegenover haar met m'n benen over elkaar. ze geeft met haar hoofd een knikje naar achter me. Ik draai me met een ruk om. Zijn blik kruist me mijne. Hij glimlacht me toe en met een ruk draai ik me terug om. “Zou je niet terug lachen?” vraagt ze lachend. “Ik ga me nu echt niet terug omdraaien hoor!” antwoord ik stil lachend. ze lacht terug. “hé en dan zeg je dat ik niet subtiel ben! Heb je jezelf als eens bezig gezien!” zegt ze lachend. ik schiet in de slappe lach, een luide slappe lach waardoor zowat iedereen me aanstaart. Ik trek het me niet aan. Dat ze maar kijken. Mij maakt het niet uit. Zolang ik plezier heb is het goed voor mij.

Ik start msn op en zie dat iemand me aan zijn of haar contactpersonen heeft toegevoegd. Geen idee wie het is. Ik accepteer gewoon en start een gesprek met Allisia. Haar eerste zin doet me al zuchten. Ik ken dat als ze zegt. “IK MOET JE IETS VERTELLEN =D.” ik zet een lachend mannetje ook al lach ik niet. Waarschijnlijk gaat het toch weer over Jonas. En ja hoor daar gaan we weer. Ik snap niet waarom ze me dit allemaal verteld. Ja ik ben haar beste vriendin. Maar echt veel merk ik daar niet meer van de laatste tijd. Ze is meer met Jonas bezig dan met mij. Dit klonk egoïstisch, ja weet ik maar het word echt extreem de laatste tijd hoor. Ik zet er maar wat lachende mannetjes tussen omdat ze anders toch vraagt wat er scheelt. En zin om boos te worden heb ik niet. Die 'onbekend' of ja hoe ik het dan wel niet moet noemen is niet online. En aan het e-mail adres kan ik niet afleiden wie het is. Vreemd. Tja ik zie wel. Na nog even wat praten besluit ik te gaan slapen. Ik sluit MSN af, trek m'n pyjama aan en luister nog wat muziek terwijl ik in bed lig. 'Beautyfull van Christina Aguilera' galmt in m'n hoofd. Het liedje maakt me depri. Geen idee waarom maar de drang om nu in snikken uit te barsten word als maar groter. Ik sla het deken van me af en ga met m'n handen door m'n haar. Waarom gebeurt dit. Er valt wat licht binnen door m'n rolluik die niet helemaal naar beneden is. Ik zie niet veel meer door m'n doorlopen ogen. Enkel wazig beeld. Waarom ween ik nu? Ik heb geen idee waarom ik zo doe. “Elise! ELISE! OPSTAAN!” versuft kom ik vanonder m'n laken en besef niet goed wat er gebeurt. “Straks kom je te laat op school.” Ik sla het deken van mij af en grijp naar de afstandbediening van m'n cd-speler. 'Shut up op de live cd van Simple plan' vult de vier muren van mij kamer. Ik stap nog steeds versuft uit bed en zie op m'n wekker dat ik geen tijd meer heb om te douchen. ik ga snel met wat water over m'n gezicht en bekijk mezelf in de spiegel. Kan iemand er nog slechter uitzien? Ik betwijfel het. Ik ga voor m'n kleerkast staan. ONMOGELIJK. Ik haal er dan toch snel m'n halve jeans, donkerblauw topje en dunne witte trui uit. Ik haal snel de borstel en stijltang door m'n donkerbruine haren en doe wat eyeliner op. Toch al beter dan daarnet. Ik begin luidkeels het refrein van 'Jump' mee te zingen wanneer ik nog wat spullen in m'n boekentas steek. “Goeiemorgen!' zeg ik opgewekt wanneer ik de keuken inkom. “Ochtendhumeur lief broerje?” vraag ik lachend. Matt kijkt me kwaad aan. Dat volstaat wel als antwoord denk ik. Ik druk plagend een kus op zijn wang en prop snel een boterham in m'n mond terwijl ik m'n geschiedenis nog eens nalees. Die test word een ramp, dat weet ik nu al. Ik werp een blik op de klok en zie dat het tijd is om door te gaan. Ik roep nog snel tot vanavond, spring op mijn fiets. Ik hoor achter me iemand m'n naam roepen en draai me om. Allissia komt op me afgefietst. Tot mijn grote spijt is Jonas er ook bij. ik ben heel blij voor haar, maar het voelt niet goed om steeds geconfronteerd te worden met hem. Ze verwaarloost me gewoon. En dat voelt niet goed. Ik zwaai eens met een lach en fiets verder met de zon die op m'n gezicht schijnt en me zo beetje bij beetje wakker maakt.

[Elise]

“Ciao Bella!” roep ik lachend naar Allisia wanneer ik m'n straat in draai. Ze roept nog iets ook al versta ik niet wat. Het lijkt beter te gaan tussen ons, van buitenaf dan, maar binnen in knaagt er gewoon iets. Ik rem stevig wanneer ik m'n gsm voel trillen. M'n voet dempt het schokken en ik plaats me aan de kant van het voetpad. Nog zoiets dat knaagt vanbinnen. Axl. Alsof hij iets wilt, of toch niet. Ik weet niet eens wat ik net met die 'iets' bedoelde. Ja, hij is die persoon die me toevoegde op msn, maar op school zegt hij geen woord tegen me. Enkel een flauw glimlachje in het voorbijlopen kan er mee door. Niemand weet van hem af. Enkel Allisia. Ik wou het wel vertellen, maar dan volde het alsof ik Allisia veraadde. Axl z'n reputatie? Hoog. Ja, hij was ook die gene die achter me stond in de broodjeszaak. Het beeld waar zijn blik de mijne kruistte staat op m'n netvlies gebrand. Zuchtend druk ik op het groene telefoontje en breng m'n gsm naar m'n oor. “Héy.” Probeer ik zo opgewekt mogelijk te zeggen. “Héy, alles goed?” vraagt hij. Het horen van z'n stem doet me goed, maar het irriteert me wat hij met me doet. We hebben eindeloze gesprekken op msn, sms'jes en telefoon gesprekken. Al na twee dagen klikt het meteen. “Ja hoor, met jouw?” vraag ik. “Ook hoor.” “Euhm ok maar zou je straks kunnen terugbellen want ik zit momenteel nog op de fiets naar huis. “Oké is goed, tot straks dan.” Ik zeg dat het goed is en leg af. “Ik ben thuis!!” roep ik wanneer ik de deur open en m'n ballerina's aan de kant zet. Ik hoor mam roepen dat het goed is en ga naar m'n kamer. Ik start m'n laptop op en bekijk m'n agenda. Test natuurwetenschappen morgen. GEWELDIG. Buisvak. Ik meld me aan op msn voor ik m'n nw begin te leren. Alsof leren iets zou uithalen. Ik kan het toch niet. < Ok dat wordt dan niet bellen =D msn kan ook.> lees meteen af wanneer ik me aanmeld. Axl en ik beginnen wat te praten, zoals altijd. Ik verlies het uur uit het oog. “Elise, eten.” Matt zit plotseling naast me op bed en leest gretig mee wat er op m'n scherm verschijnt. Ik klap m'n laptop half toe. “met wie praat je? “vraagt hij nieuwsgierig. “Gaat je dat aan?” vraag ik. Hij knikt ja en klapt het scherm terug open. “Hmm Axl, ohnee, toch niet die van bij ons op school? Dé Axl.” Ik rol met m'n ogen en zeg dat hij m'n kamer uit moet. “Ja dus, Grote fout zusje.” Hij herhaalt nog eens dat we gaan eten en ik zeg snel dag aan Axl. Wat bedoelt hij nu met 'grote fout zusje'? ik zet het van me af. Het is en blijft Matt.